Η Επίτευξη του Φοίνικα. (σκηνική ανάγνωση/work in progress)| Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Η Επίτευξη του Φοίνικα

(σκηνική ανάγνωση/work in progress)

 

Η αθανασία δεν συμπεριλαμβάνεται στις πληροφορίες του γενετικού μας υλικού, έχουμε όμως κληρονομήσει κάτι σημαντικό από αυτήν: την ανάμνησή της, αλλά και τη δυνατότητα να την επινοούμε.

 

Στην ‘Επίτευξη του Φοίνικα’, οι μεταλλαγμένες οντότητες, σεξουαλικά ακόρεστες και ρημαγμένες, οι εξόριστοι του αποκλεισμένου σύμπαντος, οι φωνές των εγκλωβισμένων στοιχειακών με τις επικλήσεις και τον επαναστατημένο λόγο, εξαπολύουν τη φλεγόμενη ουσία τους διεκδικώντας υπόσταση.

 

 

23  & 24 Μαΐου,  21.00΄

 

 

To Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και το Γαλλικό Ινστιτούτο ξεκινούν μια νέα συνεργασία γύρω από τη δραματουργία. Κάθε χρόνο ένας γάλλος σκηνοθέτης /

συγγραφέας είναι καλεσμένος από το Γαλλικό Ινστιτούτο και φιλοξενείται στο θέατρο μαζί με έναν έλληνα θεατρικό συγγραφέα / σκηνοθέτη. Αυτή η συνεργασία

οδηγεί σε μια κοινή δημιουργία που παρουσιάζεται στο Δημοτικό Θέατρο.

 

Από τις 16 Μαΐου 2016 η συγγραφέας / σκηνοθέτις Clemence Weill είναι η φιλοξενούμενη καλλιτέχνις. Μαζί με τον συγγραφέα Γιάννη Μαυριτσάκη θα δημιουργήσουν μια σκηνική ανάγνωση του έργου Η Επίτευξη του Φοίνικα.

 

 

Σημείωμα της σκηνοθέτιδας Clemence Weill

 

Εδώ κείτεται το Παρελθόν. (Όλοι) οι αρχαίοι κόσμοι.

 

Βαδίζουμε πάνω στα ερείπια των νεκρών ουτοπιών και των βεβαιοτήτων μας.

 

To δάπεδο / έδαφος / σκηνή είναι καλυμμένο με τα απομεινάρια τους.

 

Υπολείμματα κάθε είδους διατίθενται: μακάβριες ιδεολογίες, παιδικά παραμύθια, εκκλησίες από χαρτόνι, διαμελισμένα σκιάχτρα, φανταστικά ζώα, ξεχασμένοι πόλεμοι, μυθικά βιβλία, τεράστια οικογενειακά γεύματα, έπιπλα ikea, προσωπικά αναμνηστικά από σάρκα, Χριστουγεννιάτικα δέντρα, πρώην υπουργοί, post-vintage

pop τραγούδια, κενές διαφημίσεις, αφανισμένα κοινωνικά δίκτυα.

 

Μπερδεμένα / διαλυμένα / σαπισμένα / λιωμένα : σχηματίζουν ένα ωραίο τοπίο όπου ακόμη κάποιοι άνθρωποι περιπλανώνται. Κάθε τους βήμα βουλιάζει και τρίζει.

 

Αληθινά τρομακτικό.

 

Ευτυχώς όμως, υπάρχει και το κοινό. Μήπως μαζί επανεφεύρουμε τη ζωή; Ή την ελπίδα; Ή και την ομορφιά;

 

 

 

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

 

 

Κείμενο: Γιάννης Μαυριτσάκης

Σκηνοθεσία: Clemence Weill

 

Διαβάζουν:

Τάσος Δήμας

Αλεξία Καλτσίκη

Θάνος Παπακωνσταντίνου

 

Eμψύχωση αντικειμένων:

Kωνσταντής Μιζάρας

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s