Filling the Gap | Πένυ Παπαγεωργίου

Filling the Gap | Πένυ Παπαγεωργίου – Ηθοποιός

peny

Μια καλή μέρα… ξεκινά στις 12 το μεσημέρι, συνεχίζεται με παστίτσιο και καταλήγει σε μπύρες με την παρέα.

Όταν ξυπνάω… από τις ηλιαχτίδες που χαϊδεύουν το πρόσωπό μου, κοιτάζομαι στον καθρέφτη και με ένα μεγάλο χαμόγελο με καλημερίζω κι έπειτα πίνω τον φρεσκοστυμμένο χυμό μου. Αυτά, φυσικά, είναι ψέματα. Όταν ξυπνάω δυσκολεύομαι. Πατώ τέσσερις φορές αναβολή στο ξυπνητήρι και, αν δεν πιω καφέ σχετικά άμεσα, τα πράγματα δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο.

Θέλω… οι άνθρωποι γύρω μου να ηρεμήσουν λίγο. Είναι το καλύτερο για όλους μας.

Ο χρόνος… είναι η αιτία όλων των δεινών μας. Είναι ένα φάντασμα που σκιάζει τις ζωές μας. Όσες φαντασματοπαγίδες και να στήσεις δεν τον πιάνεις ποτέ.

Αυτή την περίοδο… παίζω στην “Κυρά της θάλασσας”, εμφανίζομαι ως σερβιτόρα σε μια καφετέρια στα Εξάρχεια, κάνω φυσικοθεραπείες και είμαι ερωτευμένη.

Προσπαθώ… να είμαι αισιόδοξη, να είμαι ήρεμη, να είμαι σε παραστάσεις που εμπιστεύομαι και με εκφράζουν, να είμαι ειλικρινής και να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους αγνά. Προσπαθώ να ενημερώνομαι, να πατάω γερά στα πόδια μου, να είμαι ανεξάρτητη και να γεμίζω το χρόνο μου με όμορφα πράγματα.

Όταν ήμουν μικρή… έκανα βόλτες με το ποδήλατό μου και ήθελα να μεγαλώσω. Δεν ήξερα….

Το αύριο… βραχυπρόθεσμα σχετικά προβλέψιμο, μακροπρόθεσμα τρομακτικό και γοητευτικό.

Στη ζωή…πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για όλα. Αλλά επειδή αυτό είναι μια πολύ αγχωτική διαδικασία, μην περιμένεις τίποτα και αυτοσχεδίασε με ό,τι έρχεται.

Ανυπομονώ… να ανέβω στην σκηνή, να κάνω πρόβα για νέα έργα, νέες συνεργασίες, να δω ανθρώπους που αγαπώ, να κάνω το μπάνιο μου και πάντα ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι και να βουτήξω στη θάλασσα.

Κοιτώντας πίσω… νοσταλγώ, μετανιώνω, δακρύζω και με επαναφέρω στο “μπροστά”.

Ο πόνος… χρειάζεται για να εκτιμήσεις την απουσία του. Αλλιώς, η ζωή θα ήταν βαρετή. Με μέτρο βέβαια.

Όταν κοιμάμαι… βλέπω πάντα πολλά όνειρα. Κοιμάμαι βαριά, έχει τύχει να αλλάζουν την πόρτα του σπιτιού δίπλα μου και εγώ να μην έχω ακούσει τίποτα. Αγαπώ τον ύπνο. Τον απολαμβάνω και πάντα θέλω ένα μικρό φωτάκι για να κοιμηθώ.

Η έκθεση στον κόσμο… με αγχώνει και με γοητεύει. Ανεβαίνουν οι παλμοί μου. Έχω μια γλυκιά ταραχή και ανυπομονώ να ξεκινήσει η παράσταση.

Η μουσική… επειδή τρελαίνομαι για τον χορό, μ’ αρέσει συνήθως, αυτό που ακούω να το χορεύω. Νομίζω, ότι αν μπορούσα να ακούω μουσική όλη μέρα, θα το έκανα. Την έχω για παρέα. Όταν είμαι αγχωμένη θα ακούσω μουσική για να ηρεμήσω. Όταν είμαι χαρούμενη, όταν είμαι στεναχωρημένη, κουρασμένη, θ’ ακούσω μουσική. Με γεμίζει με ενέργεια.

Η Πένυ Παπαγεωργίου γεννήθηκε στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος της Ανώτερης Δραματικής Σχολής “Πράξη Επτά”.

Συμμετείχε στις παραστάσεις: “Κυρά της Θάλασσας” του Henrik Ibsen, σκην. Δανάη Σπηλιώτη, Bios, Tempus Verum, “Μήνις, η επανάσταση του καναπέ”, σκην. Αμαλία Βλάχου, Θέατρο Επί Κολωνώ, “Αν αργήσω κοιμήσου”, του Άκη Δήμου, σκην. Βαγγέλης Βογιατζής, Laluk Bar, “Μια πέτρα λάθος”, του Θόδωρου Γράμψα, σκην. Θόδωρος Γράμψας, Θέατρο Τέχνης, Θέατρο Απόλλων, Πειραματική σκηνή Εθνικού Θεάτρου Αλβανίας.  

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s