Filling the Gap | Νατάσα Ρουστάνη

Νατάσα Ρουστάνη|Ηθοποιός
IMG_0357-27

Μια καλή μέρα… είναι μια μέρα που μια νέα ιδέα γεννήθηκε ή μια μέρα που μια ιδέα πήρε σάρκα και οστά και έγινε πράξη.
Όταν ξυπνάω… μου αρέσει να σηκώνομαι νωρίς και, πριν από οτιδήποτε άλλο, να κάνω ένα ζεστό μπάνιο, χειμώνα-καλοκαίρι, κάθε πρωί αναγέννηση μέσα από το υγρό στοιχείο.
Θέλω… να γίνω μασκοφόρος εκδικήτρια της νύχτας με μυστική ταυτότητα κατά αυτών που παρενοχλούν τις γυναίκες, αλλά το βασικό μου πρόβλημα είναι ότι δεν μου αρέσουν τα μυστικά.
Ο χρόνος… φίλος καλός, ωριμάζει και γλυκαίνει τα φρούτα. Ή απλά ένα κατασκεύασμα για να μην πανικοβληθούμε όταν αντιληφθούμε ότι υπάρχουμε μόνο μια στιγμή. Κάθε φορά. (Το Rick & Morty με θρέφει υπαρξιακά.)
Αυτή την περίοδο… βρισκόμαστε με την ομάδα C for Circus λίγες μέρες πριν την πρεμιέρα της παράστασης “Μεταμορφώσεις” του Οβίδιου στο Φεστιβάλ Αθηνών (30, 31/5 και 1, 2/6). Πρόβες, τελευταίες πινελιές, επιμονή να διατηρήσουμε την ταυτότητα και την ενέργεια του συνόλου. Επίσης, χάλασε το ποδήλατό μου.
Προσπαθώ… να προπονούμαι, να κάνω τις ασκήσεις που μου χουν δείξει η Χρύσα και ο Σπύρος από την ομάδα (ανέλαβαν ρόλο πέρσοναλ τρέηνερ) σε καθημερινή βάση, να βάζω ένα μικρό τρέξιμο στην καθημερινή μου ρουτίνα με σκοπό να έχω τη φυσική κατάσταση να ανταπεξέλθω στις σωματικές απαιτήσεις της παράστασης.
Όταν ήμουν μικρή… σε ηλικία 5 χρονών έζησα την εγκυμοσύνη της μαμάς μου και τη γέννηση του μικρού μου αδερφού, οπότε είχα πολλές πληροφορίες αλλά και απορίες επί του φλέγοντος ζητήματος. Στις επίμονες ερωτήσεις μου για το πώς βρίσκονται έτσι ξαφνικά τα μωρά στις κοιλιές των μαμάδων, έλαβα την απάντηση ότι ο Θεός βάζει το μωρό στην κοιλιά της μαμάς αφού το ζευγάρι Τον παρακαλέσει στην προσευχή του. Ακόμα θυμάμαι τη δυσπιστία μου και το αντεπιχείρημα μου ότι αν ήταν έτσι, δε θα υπήρχαν άνθρωποι που δεν πιστεύουν στο Θεό.
Το αύριο… θέλω να έχει στοιχεία που με τον καιρό μαθαίνω ότι συμβάλλουν στο να ζω μια ζωή που μου αρέσει, όπως το πού θέλω να ζω και το τι θέλω να κάνω, οπότε εμπεριέχεται στις πράξεις του σήμερα.
Στη ζωή… έχουν όλες και όλοι δικαίωμα αδιαμφισβήτητα.
Ανυπομονώ… για τις καλοκαιρινές διακοπές, για την ανεμελιά, τα μπάνια, την παρέα, τη μεγάλη έξοδο απ’ τη μεγάλη πόλη.
Κοιτώντας πίσω… βλέπω το δωμάτιό μου στα σπίτια που έχω μετακομίσει ως ενήλικη και θυμάμαι τη θέα από το παράθυρο ταυτισμένη με τα όνειρα που έκανα στην κάθε περίοδο ζωής.
Ο πόνος… είναι χρήσιμος, φορέας πληροφοριών που η λογική αγνοεί, συναγερμός όταν μια κατάσταση γίνεται επικίνδυνη, χάρτης βιώσιμων περιοχών.
Όταν κοιμάμαι… καμιά φορά τυχαίνει κι έρχεται στον ύπνο μου η λύση που γυρεύουμε για κάποια σκηνή ή η Τέλεια Παράσταση, αλλά όταν ξυπνάω τα έχω όλα ξεχάσει. Ελπίζω να εφευρεθεί σύντομα ο καταγραφέας ονείρων, μη χάσει η ανθρωπότητα τέτοιο αριστούργημα.
Η έκθεση στον κόσμο... με κάνει να νιώθω μυρμήγκι και γίγαντας ταυτόχρονα. Ιδρώνουν οι παλάμες μου και τρέμουν τα γόνατά μου και μετά γίνεται κάτι μαγικό και το πράγμα ρέει και συμβαίνει ένα ενεργειακό πινγκ πονγκ με το κοινό και τα βλέμματα των ανθρώπων επιδρούν στη σκηνική δράση με τρόπο ανυψωτικό, σαν οι ηθοποιοί ξαφνικά να βρισκόμαστε μετέωροι.
Η μουσική… παίζει πανκ σε εφτά όγδοα με θραύσματα του ‘Traume’ του Wagner.
Η Νατάσα Ρουστάνη συμμετέχει με την ομάδα C. for Circus στην παράσταση “Μεταμορφώσεις” του Οβίδιου, που θα παρουσιαστεί στην Πειραιώς 260 (Ε), στο πλαίσιο του Φεστιβάλ ΑΘηνών, από τις 30/5 έως τις 2/6

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s